Μελλοντικές Τάσεις και Εξελίξεις στο Τοπικό Παιχνίδι

casino > καζίνο στην κωνσταντινούπολη


Το όνοµά της το οφείλει στα ορυχεία του χαλκού που υπήρχαν εκεί, αλλά σήµερα οι Τούρκοι την ονοµάζουν Heybeli Αda, που σηµαίνει Ταγαρονήσι (χαΐµπέ στα τούρκικα σηµαίνει δισάκι, διότι οι δύο λόφοι της σχηµατίζουν ένα είδος δισακίου). Πριν το καράβι φτάσει στο λιµάνι, ο επισκέπτης αντικρίζει στην κορυφή του Λόφου της Ελπίδας, την επιβλητική Θεολογική Σχολή που ίδρυσε ο Πατριάρχης Γερµανός ο Δ’ και λειτούργησε από το 1844 ως το 1971. Στα 127 χρόνια λειτουργίας της αποφοίτησαν 930 κληρικοί, από οποίους οι 343 έγιναν επίσκοποι και οι 12 από αυτούς Οικουµενικοί Πατριάρχες, 2 πατριάρχες Αλεξανδρείας, 2 πατριάρχες Αντιοχείας, 4 αρχιεπίσκοποι Αθηνών και 1 αρχιεπίσκοπος Τιράνων, ενώ ως πρεσβύτεροι και διάκονοι υπηρέτησαν στην Εκκλησία 318. Στην αυλή της Σχολής βρίσκεται ο ιερός ναός της Αγίας Τριάδας, που παλαιότερα ήταν µοναστήρι, γνωστό ως Μονή των Δεσποτών, ενώ απέναντι, στον δεύτερο λόφο, όπου και η Σχολή Ναυτικών Δοκίµων, δεσπόζει η Μονή της Καµαριώτισσας (και Κουµαριώτισσα για τους ντόπιους, εξαιτίας των πολλών κουµαριών που υπάρχουν στην περιοχή) και δίπλα η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Εγκρεµού ή Κρεµνού.

Μέτρο Τεχνολογία Σκοπός Επιβολή
Επαλήθευση Ταυτότητας Βιομετρικός έλεγχος & RFID Εγγραφή και πρόσβαση Υποχρεωτικό για όλους
Παρακολούθηση Παιχνιδιών AI Video Analytics Ανίχνευση απάτης 24/7 από κέντρο ελέγχου
Πρόγραμμα Υπεύθυνου Παιχνιδιού Λογισμικό αυτόματων ορίων Προστασία παικτών Αυτόματη ενεργοποίηση

Το τέταρτο κατοικήσιµο και ταυτόχρονα µεγαλύτερο και πυκνοκατοικηµένο νησί του συµπλέγµατος των Πριγκηπονήσων, είναι η Πρίγκηπος, ή Μεγάλο Νησί (Buyuk Ada) για τους Τούρκους. Εδώ ζούσαν κάποτε περισσότεροι από 15.000 ψυχές, αλλά σήµερα δεν υπερβαίνουν τις 7.500. Όσο για τους Έλληνες, είναι πλέον ελάχιστοι. Το καλοκαίρι, βέβαια, οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης βουλιάζουν το νησί, καθώς το προτιµούν για τις διακοπές τους.

Στους λόφους του νησιού δεσπόζουν τα µοναστήρια του Χριστού και του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, ενώ στην Πρίγκηπο έχει την έδρα της σήµερα και η Μητρόπολη Πριγκηπονήσων.

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Η Οξειά (Sivri Αda, Tο Μυτερό Νησί), επίσης απέναντι από την Πρώτη, που στα βυζαντινά χρόνια υπήρξε τόπος εξορίας, ενώ το 1961 εδώ δικάστηκε, φυλακίστηκε και τελικά απαγχονίστηκε ο πρώην πρωθυπουργός Αντινάν Μεντερές. Ακόµα, το 1911 µεταφέρθηκαν στο νησί χιλιάδες αδέσποτα σκυλιά της Κωνσταντινούπολης, αλλά όταν ο σεισµός χτύπησε την Κωνσταντινούπολη, οι Τούρκοι τον θεώρησαν οργή θεού κι έτσι συνέλλεξαν και πάλι τα αδέσποτα και τ’ άφησαν ελέυθερα στους δρόµους της Πόλης. Η Νέανδρος (Tavan Ada), το πλέον αποµακρυσµένο και µικρό νησάκι, όπου ο Άγιος Ιγνάτιος πριν γίνει πατριάρχης έχτισε µια µονή και σώζονται µόνο ερείπιά της. Τέλος, ανοιχτά στη θάλασσα του Μαρµαρά (αν και δεν ανήκει στο σύµπλεγµα των Πριγκηπονήσων), βρίσκεται και το µικρό νησί Καλόλιµνος (Ιµραλί). Εδώ, από το 1999, εκτίει την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, ο διάσηµος έγκλειστός του, ο άλλοτε αρχηγός των Κούρδων, Αµπτουλάχ Οτσαλάν… Το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου-Το μεγαλύτερο ξύλινο κτίριο της Ευρώπης Θεωρείται το µεγαλύτερο ξύλινο κτίριο στην Ευρώπη και από τα µεγαλύτερα στον κόσµο… Κάποτε ήταν επιβλητικό και µεγαλοπρεπές, σήµερα, όµως, βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης..

Προσφορά Παιχνιδιών και Αυτοματισμών

Για 62 ολόκληρα χρόνια στέγαζε ορφανά που έβρισκαν θαλπωρή και ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, ωστόσο τα τελευταία 44 χρόνια στεγάζει τρωκτικά, πουλιά και αρκετές αναµνήσεις… Ήταν στα 1895 όταν η γαλλική εταιρία Μορίς ντε Μποζάρ κατασκεύασε στο Λόφο του Χριστού, ένα µεγαλοπρεπές ξύλινο κτίριο πέντε ορόφων, κόστους 50.000 χρυσών λιρών, µε την προοπτική να λειτουργήσει ως ξενοδοχείο και καζίνο. Χτισµένο σε οικόπεδο 26 στρεµµάτων, µε 206 πολυτελή δωµάτια, σαλόνια, τραπεζαρίες, αίθουσες χορού και διαλέξεων, περίµενε να φιλοξενήσει τους τότε αριστοκράτες της Ευρώπης και να τους προσφέρει ονειρεµένες διακοπές, διασκέδαση και γαλλικές σπεσιαλιτέ. Ωστόσο, το ξενοδοχείο αυτό, το «Πρίγκηπος Παλλάς», έµελλε να µη λειτουργήσει ποτέ. Ο σουλτάνος Αβδούλ Χαµίτ ο Β’, θεωρώντας ότι τα τυχερά παιχνίδια κάθε άλλο παρά συνάδουν µε τα οθωµανικά ήθη, δεν έδωσε άδεια λειτουργίας του. Έτσι, από το 1897 που τελείωσε η κατασκευή του, µέχρι το 1902, το ξενοδοχείο έµεινε κλειστό και η γαλλική εταιρία αποφάσισε να το πουλήσει.

Εκδηλώσεις και Ψυχαγωγικά Σόου

Το αγόρασε η Ελένη Ζαρίφη για λογαριασµό του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, έναντι 3.700 cas ellinika diadiktyaka kazino χρυσών λιρών και µόλις η αγορά επικυρώθηκε µε µουσουλµανικό φιρµάνι, λειτούργησε αµέσως ως ορφανοτροφείο. Τα εγκαίνια έγιναν από τον ατριάρχη Ιωακείµ Γ’, η δε δωρήτρια ονοµάστηκε τιµητικά «Μήτηρ των ορφανών». Το 1929 η αγορά θα κατοχυρωθεί και µε τίτλο της τουρκικής –πλέον- δηµοκρατίας και θα καταχωρηθεί στο τουρκικό κτηµατολόγιο. Ως το 1964 και για 62 ολόκληρα χρόνια, το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου θα φιλοξενήσει 5.744 ορφανά (αγόρια και κορίτσια, Ελληνόπουλα, Τουρκόπουλα και λλων εθνικοτήτων), παρέχοντάς τα, ταυτόχρονα, πρωτοβάθµια εκπαίδευση και δίνοντάς τα, στη συνέχεια, την ευκαιρία να σπουδάσουν. Τη χρονιά εκείνη (µε τελευταία διευθύντρια τη Μαρίκα Χάτσου), η τουρκική κυβέρνηση διακόπτει την λειτουργία του ορφανοτροφείου µε την πρόφαση ότι το κτίριο, καθώς είναι ξύλινο και µέσα σε κατάφυτη περιοχή, κινδυνεύει από πυρκαγιά κι έτσι τα ορφανά, ως το 1977, φιλοξενούνται στη µονή του Αγίου Νικολάου και παρακολουθούν µαθήµατα στην Αστική Σχολή Πριγκήπου. Στον οικισµό υπάρχουν και δύο εκκλησίες, της Κοιµήσεως της Θεοτόκου (πίσω από την αποβάθρα) και του Αγίου Δηµητρίου (στην περιοχή Πλάτανος), που είναι και ο µητροπολιτικός ναός των Πριγκηπονήσων. Τόσο στην Πρίγκηπο, όσο και στ’ άλλα τρία κατοικήσιµα νησιά, δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και δίκυκλα (εκτός από πυροσβεστικά οχήµατα και ασθενοφόρα) και οι µετακινήσεις των κατοίκων και των επισκεπτών γίνονται µόνο µε ιππήλατα αµαξάκια (τα γνωστά παΐτόνια) και ποδήλατα. Το σύµπλεγµα των Πριγκηπονήσων, συµπληρώνουν τα άλλα πέντε βραχόνησα: Η Αντιρόβυθρος (Sedef Αda), απέναντι από την Πρίγκηπο, που κατοικείται, κυρίως, τα καλοκαίρια από τους λίγους ιδιοκτήτες που διαθέτουν πολυτελείς επαύλεις και βίλες. Η αρχαία της ονοµασία είναι Τερέβινθος κι εδώ βρίσκονται τα ερείπια της µονής του Αγίου Ιγνατίου. Η Πίττα ή Κουτάλα (Kasik Αda), απέναντι από τη Χάλκη, που επίσης είναι ιδιόκτητο νησί. Η Πλάτη (Yassi Αda), απέναντι από την Πρώτη, όπου ο Άγιος Ιγνάτιος ίδρυσε µονή και εκκλησία αφιερωµένη στους Αγίους Σαράντα και το 1857 πέρασε στα χέρια του Άγγλου πρεσβευτή Henry Bulwer (έχτισε εδώ µια ωραία κατοικία-παλάτι, που αργότερα πούλησε στον χεδίφη της Αιγύπτου), για να χρησιµοποιηθεί από το 1945 ως το 1993 ως ναυτική βάση. Η Οξειά (Sivri Αda, Tο Μυτερό Νησί), επίσης απέναντι από την Πρώτη, που στα βυζαντινά χρόνια υπήρξε τόπος εξορίας, ενώ το 1961 εδώ δικάστηκε, φυλακίστηκε και τελικά απαγχονίστηκε ο πρώην πρωθυπουργός Αντινάν Μεντερές. Ακόµα, το 1911 µεταφέρθηκαν στο νησί χιλιάδες αδέσποτα σκυλιά της Κωνσταντινούπολης, αλλά όταν ο σεισµός χτύπησε την Κωνσταντινούπολη, οι Τούρκοι τον θεώρησαν οργή θεού κι έτσι συνέλλεξαν και πάλι τα αδέσποτα και τ’ άφησαν ελέυθερα στους δρόµους της Πόλης. Η Νέανδρος (Tavan Ada), το πλέον αποµακρυσµένο και µικρό νησάκι, όπου ο Άγιος Ιγνάτιος πριν γίνει πατριάρχης έχτισε µια µονή και σώζονται µόνο ερείπιά της. Τέλος, ανοιχτά στη θάλασσα του Μαρµαρά (αν και δεν ανήκει στο σύµπλεγµα των Πριγκηπονήσων), βρίσκεται και το µικρό νησί Καλόλιµνος (Ιµραλί). Εδώ, από το 1999, εκτίει την ποινή της ισόβιας κάθειρξης, ο διάσηµος έγκλειστός του, ο άλλοτε αρχηγός των Κούρδων, Αµπτουλάχ Οτσαλάν… Το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου-Το μεγαλύτερο ξύλινο κτίριο της Ευρώπης Θεωρείται το µεγαλύτερο ξύλινο κτίριο στην Ευρώπη και από τα µεγαλύτερα στον κόσµο… Κάποτε ήταν επιβλητικό και µεγαλοπρεπές, σήµερα, όµως, βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης.. Για 62 ολόκληρα χρόνια στέγαζε ορφανά που έβρισκαν θαλπωρή και ίσες ευκαιρίες στην εκπαίδευση, ωστόσο τα τελευταία 44 χρόνια στεγάζει τρωκτικά, πουλιά και αρκετές αναµνήσεις… Ήταν στα 1895 όταν η γαλλική εταιρία Μορίς ντε Μποζάρ κατασκεύασε στο Λόφο του Χριστού, ένα µεγαλοπρεπές ξύλινο κτίριο πέντε ορόφων, κόστους 50.000 χρυσών λιρών, µε την προοπτική να λειτουργήσει ως ξενοδοχείο και καζίνο. Χτισµένο σε οικόπεδο 26 στρεµµάτων, µε 206 πολυτελή δωµάτια, σαλόνια, τραπεζαρίες, αίθουσες χορού και διαλέξεων, περίµενε να φιλοξενήσει τους τότε αριστοκράτες της Ευρώπης και να τους προσφέρει ονειρεµένες διακοπές, διασκέδαση και γαλλικές σπεσιαλιτέ.

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΑ

Οι θεολογικές εγκαταστάσεις περιλαµβάνουν κοιτώνες, αναρρωτήριο, γραφεία και τη σχολική βιβλιοθήκη, η οποία κατέχει σηµαντική ιστορική συλλογή βιβλίων, περιοδικών, και χειρογράφων. Η παρουσία της Θεολογικής Σχολής Χάλκης από το 1844 µέχρι το 1971 (όταν και διακόπηκε η λειτουργία της από το τουρκικό κράτος εξαιτίας ενός νόµου που απαγόρευε τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστηµίων! ), κάλυπτε σηµαντικές εκπαιδευτικές ανάγκες της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης και της Ορθοδοξίας γενικότερα, η έντονη παρουσία της δε, χωρίζεται σε πέντε περιόδους: Από το 1844 ως το 1919, όταν η Σχολή είχε πέντε επτά τάξεις (τέσσερις γυµνασικές και τρεις θεολογικές). Ωστόσο, το ξενοδοχείο αυτό, το «Πρίγκηπος Παλλάς», έµελλε να µη λειτουργήσει ποτέ.

Ο σουλτάνος Αβδούλ Χαµίτ ο Β’, θεωρώντας ότι τα τυχερά παιχνίδια κάθε άλλο παρά συνάδουν µε τα οθωµανικά ήθη, δεν έδωσε άδεια λειτουργίας του. Έτσι, από το 1897 που τελείωσε η κατασκευή του, µέχρι το 1902, το ξενοδοχείο έµεινε κλειστό και η γαλλική εταιρία αποφάσισε να το πουλήσει. Το αγόρασε η Ελένη Ζαρίφη για λογαριασµό του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, έναντι 3.700 cas ellinika diadiktyaka kazino χρυσών λιρών και µόλις η αγορά επικυρώθηκε µε µουσουλµανικό φιρµάνι, λειτούργησε αµέσως ως ορφανοτροφείο. Τα εγκαίνια έγιναν από τον ατριάρχη Ιωακείµ Γ’, η δε δωρήτρια ονοµάστηκε τιµητικά «Μήτηρ των ορφανών».

Άλλα εξαιρετικά ενοικιαζόμενα για διακοπές στην τοποθεσία Lazu

Το όνοµά της το οφείλει στα ορυχεία του χαλκού που υπήρχαν εκεί, αλλά σήµερα οι Τούρκοι την ονοµάζουν Heybeli Αda, που σηµαίνει Ταγαρονήσι (χαΐµπέ στα τούρκικα σηµαίνει δισάκι, διότι οι δύο λόφοι της σχηµατίζουν ένα είδος δισακίου). Πριν το καράβι φτάσει στο λιµάνι, ο επισκέπτης αντικρίζει στην κορυφή του Λόφου της Ελπίδας, την επιβλητική Θεολογική Σχολή που ίδρυσε ο Πατριάρχης Γερµανός ο Δ’ και λειτούργησε από το 1844 ως το 1971. Στα 127 χρόνια λειτουργίας της αποφοίτησαν 930 κληρικοί, από οποίους οι 343 έγιναν επίσκοποι και οι 12 από αυτούς Οικουµενικοί Πατριάρχες, 2 πατριάρχες Αλεξανδρείας, 2 πατριάρχες Αντιοχείας, 4 αρχιεπίσκοποι Αθηνών και 1 αρχιεπίσκοπος Τιράνων, ενώ ως πρεσβύτεροι και διάκονοι υπηρέτησαν στην Εκκλησία 318. Στην αυλή της Σχολής βρίσκεται ο ιερός ναός της Αγίας Τριάδας, που παλαιότερα ήταν µοναστήρι, γνωστό ως Μονή των Δεσποτών, ενώ απέναντι, στον δεύτερο λόφο, όπου και η Σχολή Ναυτικών Δοκίµων, δεσπόζει η Μονή της Καµαριώτισσας (και Κουµαριώτισσα για τους ντόπιους, εξαιτίας των πολλών κουµαριών που υπάρχουν στην περιοχή) και δίπλα η Μονή του Αγίου Γεωργίου του Εγκρεµού ή Κρεµνού. Το τέταρτο κατοικήσιµο και ταυτόχρονα µεγαλύτερο και πυκνοκατοικηµένο νησί του συµπλέγµατος των Πριγκηπονήσων, είναι η Πρίγκηπος, ή Μεγάλο Νησί (Buyuk Ada) για τους Τούρκους.

Καζίνο στην Κωνσταντινούπολη: Μια Επισκόπηση

Εδώ ζούσαν κάποτε περισσότεροι από 15.000 ψυχές, αλλά σήµερα δεν υπερβαίνουν τις 7.500. Όσο για τους Έλληνες, είναι πλέον ελάχιστοι. Το καλοκαίρι, βέβαια, οι κάτοικοι της Κωνσταντινούπολης βουλιάζουν το νησί, καθώς το προτιµούν για τις διακοπές τους. Στους λόφους του νησιού δεσπόζουν τα µοναστήρια του Χριστού και του Αγίου Γεωργίου του Κουδουνά, ενώ στην Πρίγκηπο έχει την έδρα της σήµερα και η Μητρόπολη Πριγκηπονήσων. Στον οικισµό υπάρχουν και δύο εκκλησίες, της Κοιµήσεως της Θεοτόκου (πίσω από την αποβάθρα) και του Αγίου Δηµητρίου (στην περιοχή Πλάτανος), που είναι και ο µητροπολιτικός ναός των Πριγκηπονήσων.

Σύγχρονα Καζίνο με Θέα το Βόσπορο

Τόσο στην Πρίγκηπο, όσο και στ’ άλλα τρία κατοικήσιµα νησιά, δεν κυκλοφορούν αυτοκίνητα και δίκυκλα (εκτός από πυροσβεστικά οχήµατα και ασθενοφόρα) και οι µετακινήσεις των κατοίκων και των επισκεπτών γίνονται µόνο µε ιππήλατα αµαξάκια (τα γνωστά παΐτόνια) και ποδήλατα. Το σύµπλεγµα των Πριγκηπονήσων, συµπληρώνουν τα άλλα πέντε βραχόνησα: Η Αντιρόβυθρος (Sedef Αda), απέναντι από την Πρίγκηπο, που κατοικείται, κυρίως, τα καλοκαίρια από τους λίγους ιδιοκτήτες που διαθέτουν πολυτελείς επαύλεις και βίλες. Η αρχαία της ονοµασία είναι Τερέβινθος κι εδώ βρίσκονται τα ερείπια της µονής του Αγίου Ιγνατίου. Η Πίττα ή Κουτάλα (Kasik Αda), απέναντι από τη Χάλκη, που επίσης είναι ιδιόκτητο νησί. Η Πλάτη (Yassi Αda), απέναντι από την Πρώτη, όπου ο Άγιος Ιγνάτιος ίδρυσε µονή και εκκλησία αφιερωµένη στους Αγίους Σαράντα και το 1857 πέρασε στα χέρια του Άγγλου πρεσβευτή Henry Bulwer (έχτισε εδώ µια ωραία κατοικία-παλάτι, που αργότερα πούλησε στον χεδίφη της Αιγύπτου), για να χρησιµοποιηθεί από το 1945 ως το 1993 ως ναυτική βάση. Το 1929 η αγορά θα κατοχυρωθεί και µε τίτλο της τουρκικής –πλέον- δηµοκρατίας και θα καταχωρηθεί στο τουρκικό κτηµατολόγιο. Ως το 1964 και για 62 ολόκληρα χρόνια, το Ορφανοτροφείο της Πριγκήπου θα φιλοξενήσει 5.744 ορφανά (αγόρια και κορίτσια, Ελληνόπουλα, Τουρκόπουλα και λλων εθνικοτήτων), παρέχοντάς τα, ταυτόχρονα, πρωτοβάθµια εκπαίδευση και δίνοντάς τα, στη συνέχεια, την ευκαιρία να σπουδάσουν. Τη χρονιά εκείνη (µε τελευταία διευθύντρια τη Μαρίκα Χάτσου), η τουρκική κυβέρνηση διακόπτει την λειτουργία του ορφανοτροφείου µε την πρόφαση ότι το κτίριο, καθώς είναι ξύλινο και µέσα σε κατάφυτη περιοχή, κινδυνεύει από πυρκαγιά κι έτσι τα ορφανά, ως το 1977, φιλοξενούνται στη µονή του Αγίου Νικολάου και παρακολουθούν µαθήµατα στην Αστική Σχολή Πριγκήπου.

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

Το κτίριο του ορφανοτροφείου σταδιακά εγκαταλείπεται και το 1999 η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων της Τουρκίας το ανακηρύσσει δηµευµένο βακούφι-ευαγές ίδρυµα, ενώ, παράλληλα, προσφεύγει στα δικαστήρια ζητώντας να αφαιρεθεί η ιδιοκτησία από το Οικουµενικό Πατριαρχείο. Έξι χρόνια µετά, τα τουρκικά δικαστήρια ακυρώνουν τους τίτλους ιδιοκτησίας του Πατριαρχείου µε το αιτιολογικό ότι στερείται νοµικής προσωπικότητας κι ως εκ τούτου δεν δύναται να έχει τίτλους ιδιοκτησίας. Το Πατριαρχείο µε τη σειρά του προσφεύγει αµέσως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων και η προσφυγή του γίνεται δεκτή. Παρ’ όλα αυτά, οι τουρκικές υπηρεσίες µετεγγράφουν το κτίριο στο Τουρκικό Ίδρυµα Βακουφίων. Το Πατριαρχείο προσφεύγει και πάλι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που µε οµόφωνη απόφασή του τον Ιούλιο του 2008 (7 στις 7 ψήφους), καταδικάζει την Τουρκία για παραβίαση του δικαιώµατος ιδιοκτησίας, ενώ επιφυλάχτηκε να καθορίσει µε νεότερη απόφασή του, τον τρόπο µε τον οποίο το Πατριαρχείο θα αποκατασταθεί στα δικαιώµατά του.

Ιστορία των Καζίνο στην Πόλη

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θεωρείται σηµαντική διότι έτσι, αναγνωρίζεται ανεπιφύλακτα ότι το Οικουµενικό Πατριαρχείο, όχι απλώς µπορεί να έχει ιδιοκτησία -κινητή και ακίνητη- στην Τουρκία, αλλά και ότι τα δικαιώµατά του προστατεύονται από το διεθνές δίκαιο. Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επαναλαµβάνει µε ιδιαίτερη έµφαση τις επιφυλάξεις του για τον περίφηµο βακουφικό νόµο της Τουρκίας του 1935, τον οποίο, τα τελευταία χρόνια, η τουρκική κυβέρνηση επικαλείται συστηµατικά για την καταπάτηση ελληνικών και άλλων µειονοτικών ακινήτων στην Τουρκία. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης Η Θεολογική Σχολή της Χάκης, είναι η πρώτη εντυπωσιακή εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης προσεγγίζοντας με το καράβι τη Χάλκη. Χτισμένη στην κορυφή του Λόφου της Ελπίδας, ξεπροβάλλει μέσα από τα ψηλά δένδρα και την πυκνή βλάστηση που την περιστοιχίζουν, ενώ το επιβλητικό-αρχονικό κτήριό της αγκαλιάζει στοργικά τη Μονή της Αγίας Τριάδας, που χτίστηκε από τον πατριάρχη Φώτιο τον Α΄, σχεδόν χίλια χρόνια πριν την ίδρυση της Σχολής. Η ίδρυση της Σχολής, είναι άρρηκτα συνδεδεµένη µε την παρουσία της µονής.

Θύμα και ο Σπύρος Μαρτίκας

Σύµφωνα µε τα ιστορικά στοιχεία, η ίδρυση της Θεολογικής Σχολής αποδίδεται στον πατριάρχη Γερµανό Δ’ (που έµεινε στο θρόνο µεταξύ των ετών 1842-1845 και 1852- 1853), όταν το 1842 επισκέφτηκε τη Χάλκη, είδε ερειπωµένη τη µονή, ζήτησε την άδεια από τις τουρκικές αρχές να την ανοικοδοµήσει κι όταν, τελικά, την 1η Οκτωβρίου 1844 εγκαινιάστηκε, κήρυξε, παράλληλα, και την έναρξη λειτουργίας της Θεολογικής Σχολής, µέσα στις εγκαταστάσεις της µονής. Τα κτίρια ήταν όλα ξύλινα και περιλάµβαναν χώρους για τη στέγαση των καθηγητών και των σπουδαστών, αίθουσες διδασκαλίας, νοσοκοµείο, διευθυντήριο και πατριαρχικό διαµέρισµα, ενώ ακριβώς δίπλα, σε λιθόκτιστο οίκηµα, στεγαζόταν η βιβλιοθήκη της Σχολής. Ωστόσο, ο σεισµός της 28ης Ιουνίου του 1894, γκρέµισε τα πάντα, µε µοναδικό διασωθέν κτίριο το ναό της µονής. Χάρη στην προσφορά του µεγάλου ευεργέτη Παύλου Σκυλίτση Στεφάνοβικ, η µονή και η Σχολή ανακατασκευάστηκαν πάνω σε σχέδια του αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη και απέκτησαν τη µορφή που έχουν και σήµερα (µετά και από µια σηµαντική ανακαίνιση που έγινε στη δεκαετία του 1950). Ο Φωτιάδης σχεδίασε τις εγκαταστάσεις της Σχολής σε σχήµα Π (υπόγειο, ισόγειο και δύο ορόφους), περικλείοντας µέσα σ’ αυτό το ναό της Αγίας Τριάδας, αλλά και τους τάφους –πίσω από το ιερό βήµα του- πατριαρχών, µητροπολιτών και καθηγητών της σχολής. Το κτίριο του ορφανοτροφείου σταδιακά εγκαταλείπεται και το 1999 η Γενική Διεύθυνση Βακουφίων της Τουρκίας το ανακηρύσσει δηµευµένο βακούφι-ευαγές ίδρυµα, ενώ, παράλληλα, προσφεύγει στα δικαστήρια ζητώντας να αφαιρεθεί η ιδιοκτησία από το Οικουµενικό Πατριαρχείο. Έξι χρόνια µετά, τα τουρκικά δικαστήρια ακυρώνουν τους τίτλους ιδιοκτησίας του Πατριαρχείου µε το αιτιολογικό ότι στερείται νοµικής προσωπικότητας κι ως εκ τούτου δεν δύναται να έχει τίτλους ιδιοκτησίας. Το Πατριαρχείο µε τη σειρά του προσφεύγει αµέσως στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωµάτων και η προσφυγή του γίνεται δεκτή. Παρ’ όλα αυτά, οι τουρκικές υπηρεσίες µετεγγράφουν το κτίριο στο Τουρκικό Ίδρυµα Βακουφίων.

Το Πατριαρχείο προσφεύγει και πάλι στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που µε οµόφωνη απόφασή του τον Ιούλιο του 2008 (7 στις 7 ψήφους), καταδικάζει την Τουρκία για παραβίαση του δικαιώµατος ιδιοκτησίας, ενώ επιφυλάχτηκε να καθορίσει µε νεότερη απόφασή του, τον τρόπο µε τον οποίο το Πατριαρχείο θα αποκατασταθεί στα δικαιώµατά του. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θεωρείται σηµαντική διότι έτσι, αναγνωρίζεται ανεπιφύλακτα ότι το Οικουµενικό Πατριαρχείο, όχι απλώς µπορεί να έχει ιδιοκτησία -κινητή και ακίνητη- στην Τουρκία, αλλά και ότι τα δικαιώµατά του προστατεύονται από το διεθνές δίκαιο. Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επαναλαµβάνει µε ιδιαίτερη έµφαση τις επιφυλάξεις του για τον περίφηµο βακουφικό νόµο της Τουρκίας του 1935, τον οποίο, τα τελευταία χρόνια, η τουρκική κυβέρνηση επικαλείται συστηµατικά για την καταπάτηση ελληνικών και άλλων µειονοτικών ακινήτων στην Τουρκία.

Πυκνή χιονόπτωση

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης Η Θεολογική Σχολή της Χάκης, είναι η πρώτη εντυπωσιακή εικόνα που αντικρίζει ο επισκέπτης προσεγγίζοντας με το καράβι τη Χάλκη. Χτισμένη στην κορυφή του Λόφου της Ελπίδας, ξεπροβάλλει μέσα από τα ψηλά δένδρα και την πυκνή βλάστηση που την περιστοιχίζουν, ενώ το επιβλητικό-αρχονικό κτήριό της αγκαλιάζει στοργικά τη Μονή της Αγίας Τριάδας, που χτίστηκε από τον πατριάρχη Φώτιο τον Α΄, σχεδόν χίλια χρόνια πριν την ίδρυση της Σχολής. Η ίδρυση της Σχολής, είναι άρρηκτα συνδεδεµένη µε την παρουσία της µονής. Σύµφωνα µε τα ιστορικά στοιχεία, η ίδρυση της Θεολογικής Σχολής αποδίδεται στον πατριάρχη Γερµανό Δ’ (που έµεινε στο θρόνο µεταξύ των ετών 1842-1845 και 1852- 1853), όταν το 1842 επισκέφτηκε τη Χάλκη, είδε ερειπωµένη τη µονή, ζήτησε την άδεια από τις τουρκικές αρχές να την ανοικοδοµήσει κι όταν, τελικά, την 1η Οκτωβρίου 1844 εγκαινιάστηκε, κήρυξε, παράλληλα, και την έναρξη λειτουργίας της Θεολογικής Σχολής, µέσα στις εγκαταστάσεις της µονής. Τα κτίρια ήταν όλα ξύλινα και περιλάµβαναν χώρους για τη στέγαση των καθηγητών και των σπουδαστών, αίθουσες διδασκαλίας, νοσοκοµείο, διευθυντήριο και πατριαρχικό διαµέρισµα, ενώ ακριβώς δίπλα, σε λιθόκτιστο οίκηµα, στεγαζόταν η βιβλιοθήκη της Σχολής. Ωστόσο, ο σεισµός της 28ης Ιουνίου του 1894, γκρέµισε τα πάντα, µε µοναδικό διασωθέν κτίριο το ναό της µονής. Χάρη στην προσφορά του µεγάλου ευεργέτη Παύλου Σκυλίτση Στεφάνοβικ, η µονή και η Σχολή ανακατασκευάστηκαν πάνω σε σχέδια του αρχιτέκτονα Περικλή Φωτιάδη και απέκτησαν τη µορφή που έχουν και σήµερα (µετά και από µια σηµαντική ανακαίνιση που έγινε στη δεκαετία του 1950). Ο Φωτιάδης σχεδίασε τις εγκαταστάσεις της Σχολής σε σχήµα Π (υπόγειο, ισόγειο και δύο ορόφους), περικλείοντας µέσα σ’ αυτό το ναό της Αγίας Τριάδας, αλλά και τους τάφους –πίσω από το ιερό βήµα του- πατριαρχών, µητροπολιτών και καθηγητών της σχολής. Οι θεολογικές εγκαταστάσεις περιλαµβάνουν κοιτώνες, αναρρωτήριο, γραφεία και τη σχολική βιβλιοθήκη, η οποία κατέχει σηµαντική ιστορική συλλογή βιβλίων, περιοδικών, και χειρογράφων. Η παρουσία της Θεολογικής Σχολής Χάλκης από το 1844 µέχρι το 1971 (όταν και διακόπηκε η λειτουργία της από το τουρκικό κράτος εξαιτίας ενός νόµου που απαγόρευε τη λειτουργία ιδιωτικών πανεπιστηµίων! ), κάλυπτε σηµαντικές εκπαιδευτικές ανάγκες της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης και της Ορθοδοξίας γενικότερα, η έντονη παρουσία της δε, χωρίζεται σε πέντε περιόδους: Από το 1844 ως το 1919, όταν η Σχολή είχε πέντε επτά τάξεις (τέσσερις γυµνασικές και τρεις θεολογικές).